Przedszkole Montessori Poznań - Informacje O Naszej Placówce

O nas

Witamy w Tajemniczym Ogrodzie

,,Edukacja nigdy więcej nie powinna być
w głównej mierze przekazywaniem wiedzy,
ale musi przyjąć nową formę,
szukając uwolnienia dla ludzkich możliwości”
dr Maria Montessori

Tajemniczy Ogród to fascynujące miejsce, w którym każde dziecko rozwija się zgodnie z osobistymi predyspozycjami. Realizujemy założenia Marii Montessori opierając nasz program na wzajemnym szacunku, pozytywnych wartościach i tolerancji.

Żłobek i Przedszkole Montessori Tajemniczy Ogród czynne są przez 12 miesięcy w roku, w godzinach od 7 do 18, we wszystkie dni robocze. Dysponujemy 20 miejscami w grupie żłobkowej- dla dzieci w wieku od 24 tygodnia do lat 3 oraz 40 miejscami w 2 grupach przedszkolnych: młodszej 2,5- 4 lat oraz starszej 3,5- 6 lat. Dla dzieci z orzeczeniem o lekkich i średnich zaburzeniach psychicznych oraz autyzmem przygotowaliśmy 2 miejsca w oddziale integracyjnym.

11Placówka mieści się na parterze nowego budynku o klasycznej bryle pałacu, otoczonego prywatnym parkiem. Zajmujemy powierzchnię ponad 300 metrów kwadratowych, a w niej 3 przestronne sale czekają na maluchy. Wysokie pomieszczenia zapewniają cyrkulację i zawsze świeże powietrze, bez przeciągów. Jasne, spokojne kolory, duża przestrzeń oraz specjalne certyfikowane wyposażenie zapewnia dzieciom komfort i bezpieczeństwo. Pomoce Montessori, prezentowane w odpowiednich działach pomagają dziecku wykorzystać jego naturalną ciekawość. Przebywanie w placówce sprawia dzieciom przyjemność i zapewnia dobrą atmosferę do rozwoju. Spełniamy wszelkie wymogi bezpieczeństwa przeciwpożarowego i SANEPIDu. Nasze łazienki dostosowane są do potrzeb dzieci.
letni_spacer_po_parku10Tajemniczy Ogród prowadzi zajęcia metodą Montessori. Jest to najlepszy wybór jeśli pragniecie, by Wasze pociechy poznawały świat w sposób dla nich najbardziej naturalny, szanujący ich indywidualność w rozwoju fizycznym, umysłowym, duchowym i emocjonalnym. Dzięki tej metodzie dzieci mogą pracować w zgodzie z własnymi możliwościami, we własnym tempie i spokoju. Nauka nie będzie dla nich męcząca, lecz będzie ich zachwycać i czynić szczęśliwymi z własnych małych osiągnięć.
Bardzo wcześnie wprowadzana jest nauka podstaw czytania, pisania i matematyki. Ważne jest dobrze przygotowane otoczenie, tak by wszystkie dzieci miały dostęp do materiałów, które muszą być przemyślnie ułożone na półkach. Dzieci maja wrodzoną chęć uczenia się, a przy tym rozwijają zdolność koncentracji. Metoda przewiduje mieszane grupy wiekowe, dzięki którym dzieci mogą rozwijać swoje zdolności życia w społeczeństwie i uczyć się od siebie wzajemnie. Nie ma tu kar i nagród.

PEWNA OPIEKA

Zatrudniamy tylko wykwalifikowaną i serdeczną kadrę

POŻYWNA DIETA

Menu przygotowane przez dietetyka, zawsze z najświeższych produktów

NAUKA PRZEZ DOŚWIADCZENIE

Rewolucyjna metoda Marii Montessori to indywidualne podejście do każdego dziecka

DOSKONAŁA LOKALIZACJA

Blisko ul. Grunwaldzkiej to łatwy dojazd dla rodziców, a dla dzieci tylko 5min spaceru do lasu.

czyli pomóż mi zrobić to samemu
PRZYKAZANIA NAUCZYCIELA MONTESSORI:
Nigdy nie dotykać dziecka, jeżeli nie jesteś zaproszony.
Nigdy nie mów źle o dziecku w jego obecności (i kiedy jest nieobecne). Skup się na tym co dobre.
Starannie i nieprzerwanie dbaj o otoczenie. Pokaż dziecku, gdzie każda rzecz ma swoje miejsce; pokazuj jasno i dokładnie sposób użycia materiałów i łagodnie lecz stanowczo powstrzymuj próby ich używania niezgodnie z przeznaczeniem.
Bądź zawsze gotowa zareagować na wezwanie dziecka, które potrzebuje twojej pomocy.
Aktywnie pomagaj dziecku nawiązać kontakt z przygotowanym otoczeniem; przejdź do pozornie biernej roli gdy kontakt ten jest już nawiązany.
Ciągle obserwuj dzieci, aby zauważyć, które potrzebuje pomocy.
Bądź zawsze gotowa zareagować na wezwanie dziecka, które potrzebuje twojej pomocy. Słuchaj dziecka i odpowiadaj na jego pytania.
Szanuj pracujące dziecko, nie przerywaj mu i nie zadawaj pytań
Szanuj dziecko, które popełnia błędy nie poprawiając ich natychmiast. Jak tylko jest na to gotowe pozwól mu odkryć błąd i samodzielnie go poprawić.
Szanuj dziecko, które odpoczywa , przygląda się pracy innych lub zastanawia się nad tym co zrobiło lub co będzie robić; nie przeszkadzaj mu i nie zmuszaj do innych form aktywności.
Niezmordowanie powtarzaj prezentacje dzieciom, które wcześniej odmówiły ich przyjęcia, tym, które jeszcze się nie nauczyły i tym, które jeszcze nie pokonały własnych niedoskonałości.

Maria Montessori była kobieta wyjątkową. Urodziła się  31 sierpnia 1870 r. we Włoszech. Szkoła tradycyjna była dla niej czasem bezruchu oraz tłamszenia aktywności uczniów. Skończyła szkołę techniczno-przyrodniczą, a później już była pewna, że zostanie lekarzem. Jednak w tamtych czasach był to zawód zarezerwowany dla mężczyzn i jej podanie zostało odrzucone. Podjęła więc studia przyrodnicze i matematyczne, po ukończeniu których uzyskała świadectwo uprawniające ją do rozpoczęcia studiów medycznych. Jednak aby uzyskać zgodę na ich rozpoczęcie, zwróciła się o protekcję do papieża Leona XIII, który zgodził się poprzeć jej starania. Jako pierwsza kobieta na medycynie wzbudzała wiele kontrowersji, była przedmiotem kpin i żartów. W 1896 roku ukończyła studia z wynikiem bardzo dobrym, uzyskując doktorat z psychiatrii i stając się pierwszą we Włoszech kobietą – lekarzem. Rok później podjęła pracę w Klinice Psychiatrycznej Uniwersytetu Rzymskiego, gdzie zwróciła szczególna uwagę na dzieci upośledzone umysłowo, przebywające w zamkniętych pomieszczeniach, gdzie próbując się czymś zająć bawiły się resztkami niedojedzonego chleba. To właśnie to zachowanie nasunęło jej myśl że, dzieci posiadają wewnętrzną siłę stymulującą je do rozwoju, do której ujawnienia wystarczy stworzyć odpowiednie warunki. Wkrótce się okazało, że nauczane przez nią dzieci upośledzone umysłowo osiągnęły niejednokrotnie lepsze wyniki niż dzieci normalne.

“Sądziłam, że gdyby kiedykolwiek wychowanie specjalne, które tak cudownie rozwinęło upośledzonych, zostało zastosowane do dzieci normalnych, cud zniknąłby, a przepaść dzieląca ludzi niepełnosprawnych od normalnych nigdy nie byłaby wypełniona. Kiedy wszyscy podziwiali moich idiotów, rozmyślałam nad przyczynami, które mogły zatrzymać zdolnych uczniów szkół miejskich na tak niskim poziomie”

Kilka lat później podczas reform we Włoszech powstały “ Instituto Romano die Beni Stabili”, ich zadaniem było zajęcie się dziećmi rodzin robotniczych, które pozostawały bez opieki. W instytucjach tych zamierzano zatrudnić nauczycieli, lekarzy, a nad całością miał czuwać odpowiednio przygotowany kierownik. I to właśnie takie stanowisko powierzono Marii Montessori, która je chętnie przyjęła. Montessori nazwała ta instytucję Casa dei Bambini – Dom Dziecięcy. Pierwsze takie przedszkole zostało otwarte w 1907 roku. Już dwa lata później wydała książkę “Domy Dziecięce. Metoda pedagogiki naukowej stosowana w wychowaniu najmłodszych dzieci”. Idee Marii Montessori rozpowszechniły się po całym świecie, wśród pedagogów znane jest słynne zdanie, stanowiące zasadę wychowania metodą Montessori “ Pomóż mi zrobić to samemu”.

Montessori była wyróżniona tytułami Doktora Honoris Causa, otrzymała Krzyż Legii Honorowej na Uniwersytecie w Sorbonie, była tez nominowana do Pokojowej Nagrody Nobla. Zmarła 6 maja 1952 r. w Holandii.

“Uczyłam się dziecka. Wzięłam to, co dziecko mi przekazało i wyraziłam to, i tak powstała metoda zwana metodą Montessori” dr Maria Montessori

Wywodzi się od badań nad dziećmi z problemami psychicznymi, jednak była także stymulująca gdy została zastosowana w edukacji normalnych dzieci. Według Montessori dziecko ma prawo do swoich zachowań i indywidualności,  a ingerencja w to co jest u dziecka naturalne jest zła. Pomocy możemy udzielić tylko gdy zostaniemy o to poproszeni, mamy dzieciom pomagać, a nie im usługiwać; to właśnie wtedy dziecko jest zdolne do naturalnego rozwoju. Każde z nich ma taką zdolność uczenia się chodzenia jak np.: liter czy cyfr, musimy tylko poczekać, dbać o otoczenie i wyposażyć go w odpowiednie materiały do pracy, a później obserwować i w razie potrzeby być w pobliżu.  Metoda Montessori polega przede wszystkim na obserwacji, to najważniejszy składnik tej metody. Nie ma tu sztywnego planu zajęć, jest za to ok. 3 godzinny blok pracy własnej, w czasie jej trwania prezentujemy dziecku otoczenie, a gdy już wie jak pracować z materiałem – obserwujemy. Nie poprawiamy dzieci, ewentualnie możemy pokazać jeszcze raz. Dziecko ciągle poprawiane nie będzie chciało pracować, w końcu nie musi zrobić wszystkiego najlepiej, a  pozwolić się im cieszyć małymi sukcesami. Jesteśmy blisko,  by pomóc dzieciom zrobić wszystko samodzielnie. Wprowadzane są bardzo wcześnie nauki czytania, pisania czy matematyki. Bardzo ważne jest dobrze przygotowane otoczenie, tak by wszystkie dzieci miały dostęp do materiałów, które muszą być bardzo przemyślanie ułożone na półkach. Dzieci maja wrodzoną chęć uczenia się, a przy tym nauka ich nie męczy, ale raczej zachwyca i czyni szczęśliwymi. Mają pracować w zgodzie z własnymi możliwościami, we własnym tempie i w spokoju. Metoda przewiduje mieszane grupy wiekowe, dzięki którym dzieci mogą rozwijać swoje zdolności życia w społeczeństwie i uczyć się od siebie wzajemnie zgodnie z własnym tempem rozwoju. Nie ma tu kar i nagród.

Dyscyplina:

dziecku trzeba wyznaczyć granice

nie piszemy regulaminu dla dzieci

dzieci nie uczą się słuchając tylko widząc

wszystko przekazujemy swoją postawą

Poziomy posłuszeństwa:

dziecko działa na impulsie – próbuje walczyć

dziecko podporządkowuje się uwadze dorosłych – nie walczy

dziecko chce nas zadowolić, chce być posłuszne i trzeba uważać bo dzieci tutaj przejmują osobowość nauczyciela

Inaczej okresy wrażliwe, zwane także jako okresy krytyczne, fazy sensytywne bądź, fazy chłonności. Są ściśle związane z pojęciem absorbującego umysłu. Montessori, obserwując dzieci, że występują w ich życiu pewne fazy, podczas których są szczególnie zainteresowane pewnymi, wybranymi elementami otoczenia. Dzieci interesują się tym przez krótki czas, ale w momencie, kiedy jedna faza sensytywna przemija, otwiera się kolejna. Celem każdej fazy sensytywnej jest umożliwienie dziecku nabycia najróżniejszych umiejętności lub wiedzy o otaczającym nas świecie, niezbędnych dla ich rozwoju. Kiedy dziecko nabędzie już te umiejętność faza sensytywna dla jej nabywania wygasa, pojawia się natomiast wrażliwość na kolejną nowa umiejętność. Wszystkie fazy są powiązane, każda z nich stanowi punkt wyjścia dla kolejnej.

1,5 – 3 lat — rozwój języka
1,5 – 4 lat — rozwój koordynacji i mięśni
2 – 4 lat — doskonalenie ruchów
2,5 – 6 lat — doskonalenie zmysłowe
3 – 6 lat — podatność na wpływ dorosłych
3,5 – 4 lata — pisanie
4 – 4,5 lat — zmysł dotyku
4,5 – 5,5 lat — czytanie

PLANY ROZWOJOWE:

Montessori zauważyła, że dzieci w wieku od narodzin do 6 roku życia są odkrywcami, którzy głównie wykorzystują swoje zmysły, budując siebie i swój intelekt poprzez przyswajanie tego, co istnieje w ich otoczeniu – języka, zwyczajów, kultury, pojęcia piękna, religii. Po 6 roku życia do 12 lat to czas świadomego poznawania. Dzieci rozwijają wtedy swoje zdolności abstrakcyjnego myślenia i wyobraźni oraz wykorzystują zdobytą wcześniej wiedzę do dalszych poszukiwań. Dlatego do 6 roku życia nie powinniśmy wprowadzań dziecka w świat fantazji.

0 – 6 — chłonny umysł
6 – 12 — wyobraźnia
12 – 18 — miejsce w społeczeństwie
18 – 24 — ukształtowanie osobowości

Kolejność ułożenia tych działów nie jest przypadkowa. Każdy nowy dział wykorzystuje umiejętności z poprzednich. Podstawą w Montessori jest wykonywanie wszystkich czynności od lewej do prawej i od góry do dołu. Przygotowuje to dzieci do pisania i czytania, które właśnie od tego miejsca rozpoczynamy.

ŻYCIE CODZIENNE:

Montessori stworzyła Domy Dziecięce, czyli miejsce które nie może się dużo różnić od środowiska domowego. Placówka prowadzona ta metodą to jest połączenie między przedszkolem, a domem. Dzieci uczą się tutaj podstawowych czynności wykonywanych na co dzień. Otoczenie musi być wyposażone w przedmioty jak najbardziej naturalne i dopasowane do ręki dziecka. W tym dziale będziemy pokazywać dzieciom jak: odkręcać butelki, nakładać łyżką, przelewać, przygotowywać owoce i warzywa do jedzenie itp..

SENSORYKA:

To poznawanie poprzez zmysły (dotyk, wzrok, węch, słuch, smak). Najsilniejszym zmysłem jest wzrok, u niemowląt dotyk. W Montessori każde doświadczenie zaczyna się od sensoryki. Zadaniem sensoryki jest uporządkować chaos. Materiały: bloki z cylindrami, różowa wieża, czerwone belki, puszki szmerowe itd..

JĘZYK:

Prosty sposób nauki pisania i czytania bez stresu, dochodząc do wszystkiego małymi sukcesami. Dziecko powinno mieć niedosyt po pracy z materiałem. Wykorzystujemy tu karty wzbogacające słownictwo, Gry dźwiękowe, Szorstkie litery, Ruchomy alfabet, Różowy materiał, Niebieski materiał, Zielony materiał, Gramatyka

MATEMATYKA:

Materiał do ćwiczeń matematycznych Maria Montessori opracowała według trzech działów: w zakresie liczenia od 0 do 10 (czerwono niebieskie beleczki, cyfry z szorstkiego papieru, skrzyneczka z wrzecionami, cyfry i żetony, kolorowe perełki), wprowadzenie do systemu dziesiętnego (złote perełki, tablice Seguina, łańcuch perełek ze strzałkami) oraz do liczenia od 11 do 19 i od 19 do 99 oraz od 100 i dalej.

Materiał dydaktyczny łączy ze sobą różne dziedziny matematyczne jak arytmetyka, algebra, geometria zapewniając całościowe kształcenie w tym zakresie.

KULTURA:

Przedmiotem edukacji kosmicznej jest pochodzenie i budowa kontynentów, skały, minerały, ewolucja roślin i zwierząt, pochodzenie człowieka, pierwsze cywilizacje. Poprzez kontakty z naturą, eksperymenty i doświadczenia dziecko uczy się odkrywać fakty związane z różnymi dziedzinami nauki oraz dostrzegać zależności i powiązania między nimi. Stosuje się metodę od widzenia globalnego do szczegółowego. Poprzez różne działania dzieci doprowadzane są do rozumienia tego, że stanowią cząstkę wszechświata. Harmonia z nim jest najlepszym i koniecznym dla osobistego szczęścia i rozwoju stylem życia.