Drama w przedszkolu - Tajemniczy Ogród

Drama w przedszkolu

Drama w Przedszkolu Montessori Poznań
Smiling young brothers wearing fancy sunglasses

Smiling young brothers wearing fancy sunglasses

Obecnie w  edukacji przedszkolnej kładzie się nacisk na nowy styl pracy z dzieckiem. Nauczyciel  wspomaga dziecko w indywidualnym rozwoju, traktuje je jak partnera oraz wskazuje,  kierunek w jakim rozwój ten może i powinien zmierzać. W tym celu działania edukacyjne nauczyciela powinny być skierowane na stosowanie w pracy z dzieckiem  metod aktywizujących. Jedną z takich metod jest właśnie drama.

Drama angażuje dziecko całościowo, jego emocje, jego ciało i wyobraźnię. Rozwija umiejętności ruchowe oraz językowe.
Drama aktywizuje umysł i emocje dziecka. Wiedza, którą dziecko zdobywa poprzez własną aktywność poznawczą i twórczą ma charakter interdyscyplinarny. Drama jest metodą nauczania – uczenia się, ponieważ wyróżniają ją charakterystyczne, specyficzne czynności nauczyciela i dziecka. W dramie zadaniem nauczyciela jest przekazywanie dzieciom poleceń i próśb w celu rozwiązania konkretnego problemu.  W małych grupach przedszkolnych dzieci przygotowują się do realizacji zadania, a następnie przedstawiają je w formie improwizacji.
Nauczyciel czynnie uczestniczący w tej metodzie na zasadzie partnerstwa i równych prawach z dziećmi wzbogaca ją i ma wpływ na wnioskowanie uczniów. Jest to bardzo ważna strategia zwłaszcza w pracy z dziećmi w przedszkolu, bowiem czują się pewniej w swoich rolach a nauczyciel może wpływać na ich ekspresję i komunikację. Dzieci biorące udział w dramie pogłębiają swoje przeżycia i realizują się twórczo.
Pracując techniką dramy należy pamiętać o podstawowych zasadach nauczania. Zwłaszcza o zasadach stopniowania trudności. Dramę należy bowiem wprowadzać od najprostszych jej technik.
W pracy z dziećmi przedszkolnymi, stosowane są następujące techniki dramowe:            gry dramowe, rzeźby, fotografie. Polecenia nauczyciela powinny być proste a problem do rozwiązania bliski i znany dzieciom. Nauczyciel przy stawianiu problemów i realizowaniu ich treści za pomocą dramy, musi pamiętać o tym, żeby zaczynać od tego, co jest bliższe i znane dzieciom i stopniowo przechodzić do tego co nieznane.
Zajęcia dramowe umożliwiają nauczycielowi różnorodną kontrolę jego wychowanków. Każdy bowiem moment pracy aktywności dziecka jest dla nauczyciela sytuacją badawczą, diagnostyczną, uświadomieniem, na jakim etapie rozwoju znajduje się dziecko. Poprzez dramę przedszkolaki uczą się analizować różne reakcje: pozytywne, negatywne, jednocześnie dokonują korekty zachowań. Drama jest przede wszystkim formą pracy, nie jest natomiast ani teatrem ani spektaklem ani aktorstwem.

Drama jako metoda pracy z dziećmi w przedszkolu umożliwia:

  • rozwijanie  wiary w siebie i we własne możliwości;
  • kształcenie pełnej osobowości, pobudzanie harmonijnego rozwoju;
  • poszerzanie zakresu aktywności
  • wykorzystanie wychowawczego oddziaływania zespołu rówieśników;
  • wykorzystanie w codziennej praktyce wychowawczej elementów sztuki w różnych jej przejawach(muzyka, teatr, plastyka);
  • rozwijanie wrażliwości, wyobraźni i doświadczeń;
  • stwarzanie takich sytuacji, w których dziecko uczy się dokonywać samodzielnych wyborów i podejmować decyzje;
  • kształcenie postawy otwartej i kreatywnej;
  • indywidualny rozwój dziecka;
  • rozwijanie i wzbogacanie słownictwa.

Przykład?

„Jak i dlaczego złościł się Prosiaczek?” – uczenie dzieci rozpoznawania, przeżywania i wyrażania emocji złości z wykorzystaniem elementów dramy.
Jaki jest CEL?

Smiling young brothers wearing fancy sunglasses

Smiling young brothers wearing fancy sunglasses

  • Stwarzanie sytuacji sprzyjających rozpoznawaniu, przeżywaniu i wyrażaniu emocji.
    Cele operacyjne – dziecko:
  • wyrazi emocje werbalnie i pozawerbalnie,
  • rozpozna emocje złości u siebie i innych
  • dokończy rozpoczęte zdania,
    Metody:
    Podająca
  • słuchanie opowiadania,
  • objaśnienia dotyczące zabaw ruchowych oraz zadań do wykonania,
  • swobodne wypowiedzi dzieci na temat emocji oglądanych
  • dokańczanie rozpoczętych zdań,
  • Eksponująca
  • pokaz ilustracji przedstawiających różne emocje.
    Praktycznego działania
  • zabawa ruchowa,
  • pokazywanie emocji za pomocą gestu,
  • wyrażanie gniewu z użyciem gazety,
    Forma:
  • Praca z całą grupą i indywidualnie
    Pomoce:

magnetofon, kaseta z nagraniem, ilustracje do opowiadania, gazety, serca z kolorowego papieru.
Przebieg:

1. „Mama Kangurzyca i Prosiaczek” – słuchanie opowiadania o Mamie Kangurzycy, która pomyliła Prosiaczka z Maleństwem i Prosiaczek z tego powodu bardzo się złościł
2. „Podróż” – zabawa ruchowa w formie opowieści ruchowej. Ustawienie dzieci w pociąg, który jedzie przez różne krainy, np.: – kraina radości, kraina smutku, krainy złości. W każdej krainie pociąg zatrzymuje się, a dzieci wyrażają daną emocję werbalnie lub pozawerbalnie
W krainie smutku:
Pokaż, jak się smucisz – pokazywanie smutku za pomocą gestu.
Mam na imię…, kiedy się smucę to robię tak… (gest)
Masz na imię…, kiedy się smucisz to robisz tak… – wszystkie dzieci mówią słowa i pokazują gest, który wykonał kolega.
Rozmowa z dziećmi na temat „dlaczego dzieci są smutne w jaki sposób możemy naprawić wyrządzone komuś zło” (podawanie konkret­nych złych zachowań i sposobów naprawienia zła). Dzieci uczą się pocieszać kolegów.
W krainie złości:
Jak się złościsz – wyrażanie gniewu z użyciem gazet (darcie, gniecenie, rzucanie, itp.) Rozmowa na temat sposobu wyrażania złości, w jaki sposób można, a jaki jest niedozwolony.
W krainie radości:

Rozmowa na temat co sprawia dzieciom radość.
Nauka masażyku „Buźka”
Kropka, kropka, kreska, kreska i duże kółeczko,
Uśmiechniętą mamy buzię jak złote słoneczko.
3. Co mówi muzyka – dzieci wyrażają za pomocą ruchu różne emocje. W zależności od charakteru muzyki odwracają serduszko na czerwoną lub czarną stronę.
4. Kończenie rozpoczętych zdań.
„Kiedy jestem zły, to…”
„Kiedy się gniewam, to…”
„Złoszczę się z powodu…”
„Moja mama była zła, gdy…”
5. Na zakończenie dzieci przesyłają sobie uśmiech przyjaźni.